ESKİ GÜNLER

Meşguliyetsizliklerdeyim…

Zaman zaman…

Zaman ne de çabuk üzüyorsun beni. Ne de kolay unuttun düşlerimi… Elim sende oynadığım günlerdeki aşkım, şimdi başkalarının elinde,  koşup koşup terlediğimde önce kızıp sonra üstümü değiştiren annem nerde…

Dünyaya cam misketlerden bakmak gibisi var mı? Birkaç gazoz kapağı kadar değerli bir şeyim daha olmadı. Yere düştüğümde dizimdeki yaradan daha çok kanıyor şimdi kalbim. Peki dizimin kabuğu kurudu ya kalbimin…

Rüstem amcanın erik ağaçlarından çaldığımız erikleri mi dersin, Hatice teyzenin camını kırıp bir köşeden kikirdemelerimizi mi… Özlüyorum şimdi geç olsa da özlüyorum kısa pantolonlu şişko memeti…( hiç sevmezdim kendisini…) 

Yastıkla boğuşuyorum kimi sıkıntılı gecelerde. Tavana takılı kalıp dalan gözlerim kim bilir şimdi nerelerde. Aklıma geliyor, susuyorum, susuyorum, sustuğumda odam daha da küçülüyor sanki. Duvarlar üzerimden geçiyor ben duvara duvar bana küsüyor. İtiraf etmeliyim artık şimdi küçüklüğümden daha da çok korkuyorum geceleri… Yalnızım, güçsüzüm… İtiraf etmeliyim babamı çok özlüyorum…

ESKİ GÜNLER

Eski gülerdeki gibi…

Kolumuza çizdiğimiz saatlerde kalsaydı zaman

Ve hiç geleceği düşünmeseydik, /zamansız

Sayı sayarken atladığımız rakamlar gibi

Bir şeyleri unutabilseydik / önemsiz

İlk kez gördüğümüz şeye anlamlar yüklerdik hani,

Onun gibi

Kendi kendimize…

Sevginin anlamını da

Paylaştığımız gevrek simitte görseydik / tanımsız

Eski günlerdeki gibi…

Ebemkuşağının altından geçmeye çalışıp

Tahta atlarla

Cenk edip,

Kapıverseydik kalbimizin kalesini

Kan dökmeden, incitmeden / gereksiz

Eski günlerdeki gibi…

Oyun içinde oyunlar kurup

Ağlayana kel,

Kaçana engel,

Olsaydık

Çocuk olsaydık şimdi keşke…

Çocuk / imkansız.

Erol Kara

www.duseyazanlar.com

Yorum (1) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı